زمینه و هدف: یکی از شایع‌ترین عفونت‌های دستگاه تناسلی زنان واژینیت است که به‌دلیل عوارض جانبی بالقوه آن، برای زنان بسیار جدی به شمار می‌آید. مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر آموزش مبتنی بر تئوری رفتار برنامه‌ریزی‌شده بر رفتارهای پیشگیری‌کننده از واژینیت در سفیران سلامت شهرستان مانه و سملقان انجام شده است. مواد و روش‌ها: مطالعه نیمه‌تجربی مداخله‌ای، با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی در میان هشتاد سفیر سلامت در سنین باروری ۱۸-۴۹ سال مراکز خدمات جامع سلامت منتخب شهرستان مانه و سملقان انجام شد. برای این منظور از پرسشنامه طراحی‌شده براساس نظریه رفتار برنامه‌ریزی‌شده استفاده شد. تأیید روایی و پایایی این ابزار را قبل از مطالعه و توسط دو گروه مداخله و کنترل قبل و بعد مداخله آموزشی صورت گرفت. داده‌ها نیز با نرم‌افزار SPSS نسخه ۱۹ و با استفاده از آزمون‌های آماری کولموگروف اسمیرنوف، کای‌دو، تی‌تست و من‌ویتنی تحلیل شدند. یافته‌ها: براساس نتایج، میانگین سنی زنان مورد مطالعه ۶/۶ ± ۳۰/۸۶و میانگین سن ازدواج ۴/۱ ± ۲۴/ ۱۸ است. پس از مداخله آموزشی میانگین نمره آگاهی، سازه‌های تئوری رفتار برنامه‌ریزی‌شده (نگرش، نرم‌های انتزاعی، کنترل رفتار درک شده، و قصد رفتار) و میانگین نمره رفتارهای پیشگیری‌کننده از واژینیت در مقایسه با گروه کنترل به‌طور معناداری افزایش داشته است (۰/۰۰۱>P).
نتیجه‌گیری: برنامه آموزش بهداشت مبتنی بر نظریه رفتار برنامه‌ریزی‌شده در ارتقای رفتارهای پیشگیرانه واژینیت مؤثر است.
