زمینه و هدف: تغییرات فیزیولوژیک و محدودیتهای جسمی در بیماران دچار سوختگی از علل زمینهای بروز اختلال استرس پس از سانحه و ترس از تصویر بدنی محسوب میشوند. همچنین سوءمصرف مواد میتواند اثر منفی بیشتری بر روند بهبودی داشته باشد. این مطالعه با هدف تعیین رابطه بین عوارض سوختگی، ترس از تصویر بدنی و استرس پس از سانحه در بیماران دچار سوختگی دارای و فاقد اعتیاد انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه توصیفی-مقطعی مقایسهای بر روی ۱۲۰ بیمار دچار سوختگی (۶۰ نفر دارای اعتیاد و ۶۰ نفر بدون اعتیاد) بستریشده در بیمارستان شهید رجایی قزوین در سال ۱۴۰۱ انجام شد. کلیه بیماران واجد شرایط به روش سرشماری وارد مطالعه شدند. دادهها با استفاده از چکلیست دموگرافیک، چکلیست عوارض سوختگی، مقیاس تجدیدنظرشده تأثیر رویداد (IES-R) و پرسشنامه نگرانی از تصویر بدنی (BICI) در روز اول بستری و ۳۰ روز بعد جمعآوری شد. تحلیل دادهها با آزمونهای کروسکال-والیس و کایدو در نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت. سطح معناداری کمتر از ۰/۰۵ در نظر گرفته شد.
یافتهها: میزان اختلال استرس پس از سانحه در ۳۰ روز پس از سوختگی در گروه بیماران معتاد و غیرمعتاد دارای عوارض بیشترین و در گروه غیرمعتاد بدون عارضه کمترین مقدار را داشت (p=۰/۰۲۵). ترس از تصویر بدنی نیز در گروههای دارای عوارض بیشترین و در گروه غیرمعتاد بدون عارضه کمترین مقدار را داشت (p=۰/۰۰۱).
نتیجهگیری: وجود عوارض ناشی از سوختگی باعث افزایش اختلال استرس پس از سانحه و ترس از تصویر بدنی میشود. همچنین سوءمصرف مواد میتواند در افزایش عوارض سوختگی، بهویژه درد، نقش مؤثری داشته باشد. انجام مطالعات با حجم نمونه بیشتر و پیگیری طولانیتر پیشنهاد میشود.
