زمینه و هدف: آموزش تغذیه، جزء کلیدی برنامه های ارتقای سلامت بوده و به بهبود رفتارهای تغذیه ای دانش آموزان منجر می شود. پژوهش حاضر به منظور تعیین تأثیر آموزش مبتنی بر الگوی فرانظریه ای نسبت به مصرف صبحانه در دانش آموزان انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی روی تعداد ۲۹۰ دانش آموز دوره اول متوسطه(۵۱/۷درصد پسر و ۴۸/۳درصد دختر ) شهر جیرفت در دو گروه ۱۴۵نفری مداخله و مقایسه انجام شد. افراد از طریق نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب شدند. مداخله آموزشی بر اساس سازه های خود-کارآمدی و موازنه تصمیم گیری از الگوی فرانظریه ای انجام گرفت. داده ها پیش و ۳ماه پس از آموزش، گرد آوری شد و با استفاده از نرم افزار آماری Spss۱۶ و آزمون های ویلکاکسون و من ویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: میانگین سنی دانش آموزان ۳۸۷/.±۱۳/۷۴و نسبت دختر و پسر با هم برابر بود. نتایج مداخله حاکی از افزایش معنی دار میانه نمره موازنه تصمیم گیری از ۳۱ به ۴۶ و خود-کارآمدی از ۲۷ به ۳۴ پس از مداخله بوده است. همچنین میانه نمره گروه مقایسه افزایش بسیار اندک و معنی دار داشته است (p<۰/۰۰۱) نتیجهگیری: در این مطالعه آموز ش بر ارتقاء خودکارآمدی و موازنه تصمیم گیری نسبت به مصرف صبحانه در دانش آموزان تأثیر مثبتی داشته است، لذا مداخلات آموز شی جهت ارتقاء خودکارآمدی در زمینه های مختلف بهداشتی قویاً توصیه می شود.
