:: دوره 6، شماره 4 - ( زمستان-1397 1397 ) ::
جلد 6 شماره 4 صفحات 358-366 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسۀ تأثیر دو روش آموزش حضوری و غیرحضوری بر خودکارآمدی رفتار پیشگیرانه از استئوپروز در نوعروسان مراجعه‌کننده به مرکز آموزش حین ازدواج شهرستان زنجان در سال 1396
نینا بشارتی، دکتر فاطمه جعفری، دکتر فاطمه زارعی
چکیده:   (570 مشاهده)
زمینه و هدف: استئوپروز نوعی بیماری است که با کاهش تودۀ استخوانی همراه است. حداکثر تودۀ استخوانی تا ۳۰ سالگی ساخته می‌شود. مطالعۀ حاضر با هدف بررسی تأثیر مداخلۀ آموزشی براساس نظریۀ خودکارآمدی بر خودکارآمدی رفتار پیشگیرانه از استئوپروز در نوعروسان مراجعه‌کننده به مرکز آموزش حین ازدواج شهرستان زنجان در سال ۱۳۹۶ انجام شد.
مواد و روش‌ها: در این مطالعۀ مداخله‌ای نیمه‌تجربی، بعد از ورود ۱۳۸ نفر از نوعروسان به روش نمونه‌گیری دردسترس، افراد انتخاب‌شده به‌طور تصادفی به سه گروه (دو گروه مداخله و یک گروه کنترل) تقسیم شدند. بعد از تکمیل پرسش‌نامۀ محقق‌ساخته در سه گروه، محتوای آموزشی در گروه مداخلۀ اول به‌صورت حضوری و در گروه مداخلۀ دوم از طریق تلگرام آموزش داده شد. دو ماه بعد، گروه‌های مداخله و کنترل ارزیابی شدند و داده‌ها در نرم‌افزار SPSS نسخۀ ۲۳ وارد و با استفاده از آزمون تحلیلی واریانس تحلیل شدند.
یافته‌ها: پس از مداخله، در گروه مداخلۀ حضوری میانگین نمرات خودکارآمدی تغذیه (۳/۸۲±۲۹/۱) و خودکارآمدی فعالیت فیزیکی (۱/۵۹± ۶/۳۵) و در گروه مداخله تلگرام میانگین نمرات خودکارآمدی تغذیه (۲/۷۶±۲۹/۲)، خودکارآمدی فعالیت فیزیکی (۱/۴۱± ۶/۷۱) بود که تفاوت آماری معنی‌داری با میانگین نمرات خودکارآمدی تغذیه (۵/۲۵± ۲۳/۵۹) و خودکارآمدی فعالیت فیزیکی (۲/۷۷±۵) در گروه کنترل داشت. این اختلاف میانگین در گروه تلگرام نسبت به گروه مداخلۀ آموزش حضوری بیشتر بود.
نتیجه‌گیری: آموزش‌های مبتنی بر نظریۀ خودکارآمدی به‌صورت حضوری و از طریق شبکه‌های اجتماعی (تلگرام) در افزایش خودکارآمدی رفتارهای پیشگیری‌کننده از استئوپروز مؤثرند. تأثیر استفاده از شبکۀ اجتماعی تلگرام بیش از آموزش حضوری است.

 
واژه‌های کلیدی: استئوپروز، خودکارآمدی، آموزش
متن کامل [PDF 2705 kb]   (324 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آموزش بهداشت و ارتقای سلامت



XML   English Abstract   Print



دوره 6، شماره 4 - ( زمستان-1397 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها