fa بررسی تاثیر مداخله آموزشی مبتنی بر شبکه اجتماعی مجازی بر استرس شغلی کارمندان دانشگاه علوم پزشکی تهران آموزش بهداشت و ارتقای سلامت Health Education & Health Promotion پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong>زمینه و هدف:</strong> استرس از مشکلات عمده زندگی بوده و شغل یکی از مهمترین عوامل ایجادکننده آن می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر مداخله آموزشی مبتنی بر شبکه اجتماعی مجازی بر استرس شغلی کارمندان دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد.<br> <br> <strong>مواد و روش ها: </strong>مطالعه نیمه تجربی حاضر در میان ۱۲۲ کارمند دانشکده‌های دانشگاه علوم پزشکی تهران که به شکل کاملاً تصادفی به دو گروه مداخله (۵۹ نفر) و کنترل (۶۳ نفر) تخصیص یافتند، در سال ۱۴۰۱ انجام شد. ابزار جمع آوری داده‌ها پرسشنامه‌های استرس شغلی و آگاهی، نگرش و عملکرد در خصوص استرس بود که قبل و دو ماه بعد از مداخله آموزشی تکمیل شد. برنامه آموزشی طی یک ماه با استفاده از شبکه اجتماعی مجازی و با روش‌های فیلم آموزشی، فایل صوتی، تصاویر و پیامک برای گروه مداخله اجرا شد. داده‌ها با کمک نرم افزار SPSS-16 و آزمون های آماری کای دو، تی مستقل، تی زوجی، آنالیز کوواریانس تجزیه و تحلیل شدند.<br> <br> <strong>یافته ها:</strong> میانگین امتیاز آگاهی، نگرش و عملکرد بین دو گروه مداخله و کنترل قبل از مداخله تفاوت معنی داری نداشت اما دو ماه بعد از مداخله ی آموزشی با تعدیل اثر نمرات پیش آزمون میانگین امتیازات مربوط به آگاهی، نگرش و عملکرد در گروه مداخله افزایش معنی داری پیدا کرد (۰/۰۰۱>P). میانگین نمره استرس شغلی در گروه مداخله از ۱۱۸/۲۶ به ۱۱۷/۲۰ کاهش یافت که نسبت به گروه کنترل این کاهش معنادار بود (۰/۰۰۱>P).<br> <br> <strong>نتیجه گیری:</strong> با توجه به اثربخشی مداخله آموزشی مبتنی بر شبکه اجتماعی بر افزایش آگاهی، نگرش و عملکرد در خصوص استرس و مدیریت استرس شغلی، طراحی و اجرای مداخلات آموزشی با بهره‌گیری از فناوری نوین و فضاهای مجازی برای بهبود سلامت روان در محیط‌های کار توصیه می‌شود.<br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background and Objective: </strong>Stress is one of the major problems in life and occupation is one of the most important factors that cause it. This study aimed to investigate the effect of educational intervention based on virtual social networks on occupational stress among employees of Tehran University of Medical Sciences.<br> <br> <strong>Materials & Methods:</strong> The present semi-experimental study was conducted among 122 employees of Tehran University of Medical Sciences, who were randomly assigned to intervention (n=59) and control (n=63) groups, in 2022. The data collection tool was questionnaires of job stress and knowledge, attitude, and practice regarding stress, which were completed before and two months after the educational intervention. The training program was implemented virtually for the intervention group within a month with the methods of educational videos, audio files, images, and text messages. The data were analyzed by SPSS 16 software using independent t-test, paired t-test and ANCOVA.<br> <br> <strong>Results: </strong>There was no significant difference in the average score of knowledge, attitude, and performance between the two intervention and control groups before the intervention, but two months after the educational intervention, by adjusting the effect of pre-test scores, the average score of knowledge, attitude and practice in the intervention group increased significantly. (P<0.001). The average occupational stress score in the intervention group decreased from 118.26 to 117.20, which was significant compared to the control group (P<0.001).<br> <br> <strong>Conclusion:</strong> Considering the effectiveness of educational intervention based on virtual social networks on increasing knowledge, attitude, and practice regarding stress as well as management of occupational stress, it is recommended to design and implement educational interventions using modern technologies and virtual spaces to improve mental health in the workplaces.<br> &nbsp;</div> استرس شغلی, شبکه اجتماعی مجازی, کارمندان, مداخله آموزشی Occupational Stress, Virtual Social Network, Employees, Educational Intervention. 102 113 http://journal.ihepsa.ir/browse.php?a_code=A-10-2995-1&slc_lang=fa&sid=1 Elaheh Alamdar الهه علمدار e-alamdar@farabi.tums.ac.ir 100319475328460021998 100319475328460021998 No M.Sc. in Health Education and Health Promotion, School of Public Health and Safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, I.R.Iran. دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Sakineh Rakhshanderou سکینه رخشنده رو s_rakhshanderou@sbmu.ac.ir 100319475328460021999 100319475328460021999 No Associate Professor in Health Education and Health Promotion, School of Public Health and Safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, I.R.Iran دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Mohtasham Ghaffari محتشم غفاری mohtashamghaffari@sbmu.ac.ir 100319475328460022000 100319475328460022000 Yes Professor in Health Education and Health Promotion, School of Public Health and Safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, I.R.Iran. دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Leili Mazar لیلی مازار leili.mazar@gmail.com 100319475328460022001 100319475328460022001 No Ph.D. Student in Health Education and Health Promotion, School of Public Health and Safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, I.R.Iran دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی