fa بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر تله نرسینگ بر رضایت از زندگی مراقبین بیماران مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی‌درمانی آموزش بهداشت و ارتقای سلامت Health Education & Health Promotion پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong>زمینه و هدف:</strong> سرطان پستان یکی از شایع‌ترین سرطآن‌ها در میان زنان می‌باشد که پیامدهای جسمی، روانی و اجتماعی گسترده‌ای برای بیماران و خانواده‌ی آن‌ها دارد و با توجه به محدودیت منابع مراقبتی حضوری، آموزش مبتنی بر تله‌نرسینگ به‌عنوان یک رویکرد نوین می‌تواند نقش موثری در حمایت از مراقبین ایفا کند. از این‌رو مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مبتنی بر تله‌نرسینگ بر رضایت از زندگی مراقبین بیماران مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی‌درمانی مراجعه‌کننده به مراکز آموزشی و درمانی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان در سال ۱۴۰۳ انجام شد.<br> <br> <strong>مواد و روش‌ها:</strong> این پژوهش یک مطالعه‌ی نیمه‌تجربی است. جامعه‌ی پژوهش شامل مراقبین بیماران مبتلا به سرطان مراجعه‌کننده به بخش‌های شیمی‌درمانی بیمارستآن‌های خاتم‌الانبیا و علی‌ابن‌ابیطالب&nbsp; (ع) شهر زاهدان در سال ۱۴۰۳ بودند. حجم نمونه ۷۰ نفر بود که به‌طور تصادفی از نوع محدود تحت عنوان &quot; قانون تخصیص تصادفی&quot;، در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. وب سایت رایگان تحت عنوانPositive&nbsp; در اختیار گروه مداخله قرارگرفت، که شامل یک برنامه‌ی ۲۰ روزه بود. قبل و ۴ هفته پس از پایان مداخله، داده‌ها به‌وسیله‌ی پرسشنامه رضایت از زندگی SWLS جمع‌آوری و در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۷ به کمک آزمون‌های آماری تی‌مستقل، تی‌زوجی، کای‌دو، تحلیل کوواریانس مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. سطح معناداری کمتر از ۰/۰۵ مدنظر بوده است.<br> <br> <strong>یافته‌ها:</strong> قبل از مداخله بین دو گروه از نظر میانگین نمره‌ی رضایت از زندگی تفاوت معناداری وجود نداشت اما نتایج آزمون تحلیل کوواریانس با کنترل اثر پیش آزمون نشان داد که میانگین نمره‌ی نهایی رضایت از زندگی در مراقبین خانوادگی پس از آموزش مبتنی بر تله‌نرسینگ، در گروه مداخله (۳/۲۹ &plusmn; ۱۵/۸) به‌طور معناداری بالاتر از گروه کنترل (۳/۴۲ &plusmn; ۱۲/۴) بود (۰/۰۰۰۱ = p).&nbsp;<br> <br> <strong>نتیجه‌گیری:</strong> مداخله‌ی آموزش مبتنی بر تله‌نرسینگ تـأثیر مثبـت و معنـاداری بـر افزایش رضایت از زندگی مراقبین بیماران مبتلا به سرطان داشت. بنابراین استفاده از این رویکرد آموزشی به‌منظور افزایش رفاه و سلامت روانشناختی مراقبین و هم‌چنین جهت ارتقای رضایت از زندگی مراقبین و بیماران مبتلا به سرطان به ارائه‌دهنـدگان خـدمات درمـانی و مراقبتی توصیه می‌شود.<br> &nbsp;</div> <strong>Background and Objective:</strong> Breast cancer is one of the most common cancers among women, which has extensive physical, psychological, and social consequences for patients and their families. And given the limited resources for in-person care, telenursing-based education as a new approach can play an effective role in supporting caregivers. Therefore, the present study aimed to determine the effectiveness of telenursing-based education on life satisfaction of caregivers of breast cancer patients undergoing chemotherapy who referred to the educational and treatment centers of Zahedan University of Medical Sciences in 2024.<br> <br> <strong>Materials and Methods: </strong>This research is a quasi-experimental study. The research population included caregivers of cancer patients referred to Khatam Al-Anbia and Ali Ibn Abi Taleb&nbsp; (AS) chemotherapy hospitals in Zahedan in 1403. The sample size was 70 people who were randomly assigned to two intervention and control groups using a limited random allocation method. A free website called Positive was provided to the intervention group, which included a 20-day program. Before and 4 weeks after the end of the intervention, data were collected using the SWLS life satisfaction questionnaire and analyzed in SPSS version 27 using independent t-tests, paired t-tests, chi-square, and analysis of covariance. A significance level of less than 0.05 was considered.<br> <br> <strong>Results:</strong> Before the intervention, there was no significant difference between the two groups in terms of the mean score of life satisfaction. However, the results of the analysis of covariance test with control of the pre-test effect showed that the mean final score of life satisfaction in family caregivers after telenursing-based training in the intervention group&nbsp; (15.8 &plusmn; 3.29) was significantly higher than that in the control group&nbsp; (12.4 &plusmn; 3.42)&nbsp; (p = 0.0001).<br> <br> <strong>Conclusion: </strong>The telenursing-based education intervention had a positive and significant effect on increasing the life satisfaction of caregivers of cancer patients. Therefore, the use of this educational approach is recommended for healthcare providers to increase the well-being and psychological health of caregivers and also to improve the life satisfaction of caregivers and patients with cancer.<br> <br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="tab-stops:367.5pt"><span calibri="" style="font-family:"><b><span style="font-size:9.0pt"><span style="color:black">Open Access</span></span></b><b><span style="font-size:9.0pt"> <span style="color:black">Policy</span>: </span></b><span style="font-size:9.0pt"><span style="color:black">This is an open access article under the terms of the Creative Commons Attribution License, which permits use, distribution and reproduction in any medium, provided the original work is properly cited.</span></span><b> </b><span style="font-size:9.0pt"><span style="color:black">To view a copy of this license, visit </span></span><a href="https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/" style="color:blue; text-decoration:underline"><span style="font-size:9.0pt">https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/</span></a></span></span></span></span><br> &nbsp; تله‌نرسینگ, رضایت از زندگی, مراقبین, سرطان پستان, شیمی‌درمانی Tele Nursing, Life-Satisfaction, Caregivers, Breast Neoplasms, Quality of Life 45 56 http://journal.ihepsa.ir/browse.php?a_code=A-10-3857-1&slc_lang=fa&sid=1 Samira Lavarzaei سمیرا لوارزائی lavarzaei.s@gmail.com 100319475328460024762 100319475328460024762 No Master of Science in Psychiatric Nursing, Student Research Committee, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran. 1. کارشناس‌ارشد روان پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران. Nasrin Rezaee نسرین رضائی nasrin_rezaie2005@yahoo.com 100319475328460024763 100319475328460024763 No Professor, School of Nursing and Midwifery, Community Health Research Center, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran. 2. استاد، دانشکده پرستاری و مامائی، مرکز تحقیقات سلامت جامعه، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران. Ali Navidian علی نویدیان alinavdian@gmail.com 100319475328460024764 100319475328460024764 No Professor, School of Nursing and Midwifery, Community Health Research Center, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran 2. استاد، دانشکده پرستاری و مامائی، مرکز تحقیقات سلامت جامعه، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران. Majid Dastras مجید دسترس majiddastras@gmail.com 100319475328460024765 100319475328460024765 No Instructor, School of Nursing and Midwifery, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran. مربی، دانشکده پرستاری و مامائی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران. Leila Mohammadifard لیلا محمدی فرد leylamohammadifard@gmail.com 100319475328460024766 100319475328460024766 Yes Instructor, Department of Nursing, Jahrom University of Medical Sciences, Jahrom, Iran. مربی، گروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.