fa هم‌افزایی بین‌بخشی برای ارتقای سلامت شهری: مطالعه‌ی کیفی تعامل بین نظام سلامت و شورا‌های شهر در ایران قوانین و سیاست های سلامت Health Policies and Legislation پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong>زمینه و هدف: </strong>همه‌گیری کووید ۱۹ نیاز حیاتی به همکاری‌های هدفمند میان نظام سلامت و نهاد‌های محلی در سطح جهانی را برجسته ساخت. تجربیات موفق کشور‌های گوناگون در این بحران نشان داد که همکاری‌های بین بخشی مؤثر می‌تواند مدیریت بحران را به‌شدت بهبود بخشد. این مطالعه با هدف بررسی تعامل میان نظام سلامت ایران و شورا‌های شهر به‌منظور ارتقای سلامت جامعه با تکیه بر همکاری‌های نهادی در سال ۱۴۰۱ انجام شد.<br> <br> <strong>مواد و روش‌ها:</strong> این پژوهش کیفی با استفاده از مصاحبه‌های نیمه ساختاریافته با خبرگان کلیدی از وزارت بهداشت، دانشگاه‌های علوم پزشکی و مسئولان شهری کلان شهر انجام شد. نمونه‌گیری هدفمند با روش گلوله برفی برای انتخاب ۱۵ شرکت‌کننده به‌منظور دستیابی به تنوع دیدگاه‌‌ها به‌کار رفت. برای اطمینان از صحت و اعتبار داده‌ها، معیار‌های اعتبار، قابلیت اعتماد، انتقال‌پذیری و قابلیت تأیید به‌طور سیستماتیک اجرا شدند. مصاحبه‌‌ها پیاده‌سازی و خط به خط تحلیل شدند و از طریق تحلیل محتوای تماتیک دسته‌بندی و کد‌ها با کمک نرم‌افزار MaxQDA ۱۲ و بر اساس مفاهیم مشترک سازماندهی شدند.<br> <br> <strong>یافته‌ها: </strong>تحلیل‌ها دو تم اصلی موانع مشارکت و راهکار‌های مشارکت را آشکار ساخت که شامل هفت زیرتم، ۲۱ دسته، ۱۵ زیر دسته و ۹ زیر دسته بود. مهم‌ترین موانع مشارکت شامل نگرش بازدارنده، مقاومت در برابر تغییر، ضعف در فرهنگ مشارکت، بی‌اطلاعی و موازی کاری بودند. راهکار‌های پیشنهادی شامل استفاده از ظرفیت‌های موجود، ایجاد سازوکار‌های دائمی همکاری، تلفیق سیاست‌های عمومی، ارتقای رضایت شهروندان و تسهیل برنامه‌ریزی مشترک بود.<br> <br> <strong>نتیجه‌گیری: </strong>یافته‌های مطالعه نشان داد که&nbsp; علی‌رغم وجود ساختار‌های متعدد و قوانین مرتبط هم‌چنان مشارکت بین نظام سلامت و شهرداری‌ها با چالش‌های زیادی مواجه است. لذا تدوین چارچوبی عملی برای تقویت همکاری بین نهاد‌های سلامت و مدیریت شهری ضروری به نظر می‌رسد. این چارچوب باید از ایجاد ساختار‌های جدید و قوانین بحث‌برانگیز اجتناب کرده و تمرکز آن بر همسویی فرهنگی، به‌کارگیری منابع موجود و تقویت زیرساخت‌‌ها باشد. چنین مدل همکاری می‌‌تواند ضمن کاهش هزینه‌ها، ارتقای سلامت جمعیت و افزایش تاب‌آوری نظام سلامت کشور را در برابر بحران‌‌های آتی فراهم سازد.<br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background and Objective: </strong>The COVID-19 pandemic has highlighted the critical need for targeted collaboration between the health system and local institutions globally. Successful experiences of various countries in this crisis have shown that effective intersectoral collaboration can greatly improve crisis management. This study aimed to investigate the interaction between the Iranian health system and city councils to promote community health by relying on institutional collaboration in 2004.<br> <br> <strong>Materials and Methods:</strong> This qualitative research was conducted using semi-structured interviews with key experts from the Ministry of Health, universities of medical sciences, and metropolitan city officials. Purposive sampling using the snowball method was used to select 15 participants to achieve a diversity of perspectives. To ensure the accuracy and validity of the data, the criteria of validity, reliability, transferability, and verifiability were systematically implemented. The interviews were transcribed and analyzed line by line, categorized through thematic content analysis, and codes were organized using MaxQDA 12 software based on common concepts.<br> <br> <strong>Results:</strong> The analyses revealed two main themes of barriers to participation and partnership solutions, which included seven subthemes, 21 categories, 15 subcategories, and 9 sub-subcategories. The most important barriers to participation included a deterrent attitude, resistance to change, a weak culture of participation, lack of awareness, and parallel work. The suggested solutions included using existing capacities, creating permanent cooperation mechanisms, integrating public policies, improving citizen satisfaction, and facilitating joint planning.<br> <br> <strong>Conclusion:</strong> The study findings showed that despite the existence of numerous structures and related laws, the partnership between the health system and municipalities still faces many challenges. Therefore, developing a practical framework to strengthen cooperation between health institutions and urban management seems essential. This framework should avoid creating new structures and controversial laws and focus on cultural alignment, utilizing existing resources, and strengthening infrastructure. Such a partnership model can reduce costs, improve population health, and increase the resilience of the country&#39;s health system against future crises.<br> <br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="tab-stops:367.5pt"><span style="font-family:&quot;Calibri&quot;,sans-serif"><b><span style="font-size:9.0pt"><span style="color:black">Open Access</span></span></b><b><span style="font-size:9.0pt"> <span style="color:black">Policy</span>: </span></b><span style="font-size:9.0pt"><span style="color:black">This is an open access article under the terms of the Creative Commons Attribution License, which permits use, distribution and reproduction in any medium, provided the original work is properly cited.</span></span><b> </b><span style="font-size:9.0pt"><span style="color:black">To view a copy of this license, visit </span></span><a href="https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/" style="color:blue; text-decoration:underline"><span style="font-size:9.0pt">https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/</span></a><b><span style="font-size:9.0pt"></span></b></span></span></span></span></div> همکاری بین‌بخشی, سلامت شهری, نظام سلامت, شورا‌های شهر, پژوهش کیفی Intersectoral Collaboration , Urban Health, Health Systems , City Councils , Qualitative Research 0 0 http://journal.ihepsa.ir/browse.php?a_code=A-10-3953-1&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Paydar مریم پایدار paydarm1@mums.ac.ir 100319475328460025515 100319475328460025515 No Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. Najmeh Khodadadi نجمه خدادادی khodadadinj@mums.ac.ir 100319475328460025516 100319475328460025516 Yes Department of Health, Safety, Environment management, School of Health, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. استادیار، گروه مدیریت سلامت، ایمنی و محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. Aidin Aryan Khesal آیدین آرین خصال A.Aryankhesal@uea.ac.uk 100319475328460025517 100319475328460025517 No University of East Anglia, Norwich, UK. دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Ali Vafaee najar علی وفایی نجار vafaeea@mums.ac.ir 100319475328460025518 100319475328460025518 No Department of Management Sciences and Health Economics, School of Health, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. گروه علوم مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.