fa بررسی میزان تأثیر درمان‌شناختی مبتنی بر حضور ذهن بر کاهش استرس ادراک‌شده و افزایش امید به زنده ماندن زنان مبتلابه بیماری عروق کرونر پژوهشي Research <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><span style="font-family:iransans;"><strong><span style="font-size:12.0pt;">زمینه و هدف: </span></strong>از جمله مسائل مهم بیماران عروق کرونر، مشکلات روحی و روانی مانند استرس ادراک ‌شده و کاهش امید به زنده ماندن در آنان است. هدف پژوهش حاضر بررسی میزان تأثیر درمان‌شناختی مبتنی بر حضور ذهن بر کاهش استرس ادراک ‌شده و افزایش امید به زنده ماندن زنان مبتلابه بیماری عروق کرونر بود.<br> <strong><span style="font-size:12.0pt;">مواد و روش‌ها: </span></strong><a name="OLE_LINK43"></a><a name="OLE_LINK38"></a><a name="OLE_LINK37">این پژوهش مطالعۀ آزمایشی، دوگروهی و سه‌مرحله‌ای است که روی ۳۰ زنمبتلابه بیماری عروق کرونر انجام شد که به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. مداخله درمان‌شناختی مبتنی بر حضو</a><a name="OLE_LINK47"></a><a name="OLE_LINK46">ر ذهن </a>برای گروه آزمایش اجرا شد.درحالیکه گروه گواه در این مدت هیچ<span dir="LTR">‌</span>گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. پس از اتمام جلسات، پس‌آزمون و یک ماه پس از مداخله، پیگیری روی دو گروه آزمایش و گواه انجام شد. ابزارگردآوری داده‌ها،پرسشنامه‌های استرس ادراک‌شدهکوهن(۱۹۸۳) وامید به زندگی میلر(۱۹۸۸) بود. برای دستیابی به نتایج، از تحلیل کوواریانسِ چندمتغیری استفاده شد.<br> <strong><span style="font-size:12.0pt;">یافته‌ها:</span></strong><a name="OLE_LINK54"></a><a name="OLE_LINK53"></a> پیش از مداخله میان میانگین نمرات استرس ادراک‌شده و امید به زنده ماندن، در دو گروه تفاوت معنادار دیدهنشد. پس از مداخله و یک ماه پس از مداخله میان میانگین نمره کل استرس ادراک‌شده(۰/۰۰۱><em><span dir="LTR">P</span></em>) و امید به زنده ماندن(۰/۰۰۱><em><span dir="LTR">P</span></em>)، در دو گروه تفاوت معنادار دیده شد(۰/۰۰۱><em><span dir="LTR">P</span></em>).<br> <strong><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری</span></strong>: درمان‌شناختی مبتنی بر حضور ذهن، بر کاهش میزان استرس ادراک‌شده و افزایش امید به زنده ماندنِ بیماران مبتلابه بیماری عروق کرونر مؤثر است.</span></p> <p style="text-align: justify;"><strong>Background and Objective:</strong> One of the the important issues in coronary artery disease patients is psychological problems such as perceived stress and the decrease in the hope of life The purpose of th study was&nbsp; investigate the effect&nbsp; of cognitive- therapy based on mindedness on reducing perceived stress and increase life expectancy in women suffering coronary artery disease.<br> <strong>Methods: </strong>The present study has been developed in two-group experimental design and has been applied in three stages on a total of 30 female patients with Coronary artery disease who have been randomly divided into two groups of test and control. Mindfulness-based cognitive therapy was conducted for the experimental group. While the control group did not receive any intervention during this period .After completing the sessions&nbsp; the, posttest and one month after the intervention, follow-up was administrated to experimental and control group. Cohen (1983) perceived stress and Miler (1988) life expectancy questions were applied as the data collection tools. In order to achieve the results, a multivariate covariance analysis was used.<br> <strong>Results</strong>: Before the intervention, no significant difference was observed between the mean scores of the perceived stress and hope of life among the two groups. But after intervention and one month after the intervention, there was a significant difference between the mean score of the perceived stress (<em>p</em>< 0.001) and hope of life expectation&nbsp; (<em>p</em>< 0.001) in&nbsp; both groups(<em>p</em>< 0.001).<br> &nbsp;<br> <strong>Conclusion: </strong>According to the findings, it can be said that mindfulness-based cognitive therapy was effective in reduces perceived stress and increase life expectancy in support women suffering coronary artery disease.</p> درمان‌شناختی مبتنی بر حضور ذهن, استرس ادراک‌شده, امید به زنده ماندن, عروق کرونر Mindfulness-based cognitive therapy, perceived stress, life expectancy, Coronary artery 164 172 http://journal.ihepsa.ir/browse.php?a_code=A-10-658-1&slc_lang=fa&sid=1 Parvaneh Radmehr پروانه رادمهر radmehr.p12@gmail.com 10031947532846007335 10031947532846007335 Yes Dept. of Psychology, Faculty of Social Sciences, Razi University, Kermanshah, Iran گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی ، دانشگاه رازی، کرمانشاه ، ایران Leila Yousefvand لیلا یوسف وند yousefvand69@gmail.com 10031947532846007336 10031947532846007336 No Dept. of Psychology, Faculty of Literature and Human Sciences, Lorestan University, Lorestan, Iran گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران