[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 5، شماره 2 - ( تابستان 1396 ) ::
جلد 5 شماره 2 صفحات 129-138 برگشت به فهرست نسخه ها
پیش بینی سلامت روان معلمان بر اساس متغیرهای خودکارآمدی و حمایت اجتماعی
آقا صادق نبوی، دکتر فرامرز سهرابی، دکتر غلامعلی افروز، دکتر علی دلاور، دکتر سیمین حسینیان
چکیده:   (2567 مشاهده)

زمینه و هدف:  خودکارآمدی و حمایت اجتماعی از عوامل تأثیرگذار در سلامت روان افراد محسوب می شوند و به ایشان کمک ‏می­کنند تا با شرایط استرس­زا و اضطراب­آور کنار بیایند و آسیب روانی کمتری را تجربه کنند. هدف اصلی پژوهش حاضر پیش­بینی سلامت روان معلمان براساس متغیرهای خودکارآمدی و حمایت ‏اجتماعی بوده است.
مواد و روش‌ها: با توجه به ماهیت موضوع و اهداف پژوهش، روش ‏پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیۀ معلمان دورۀ ابتدایی و متوسطه دوم شهر تهران بوده است که از میان آنها تعداد ۴۴۷ نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه­ای برای اجرای پژوهش انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌های پژوهش از پرسشنامه­های سلامت ‏عمومی(۲۸-GHQ )،  خودکارآمدی عمومی شرر و همکاران و حمایت اجتماعی ‏واکس و همکاران و برای تجزیه و تحلیل داده­های پژوهش از شاخص­های آمار ‏توصیفی و آمار استنباطی(رگرسیون چندمتغیره) استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که بین متغیرهای خودکارآمدی و حمایت اجتماعی با نشانه‌های جسمانی اختلال روانی رابطه منفی معناداری وجود دارد، لذا متغیرهای خودکارآمدی و حمایت اجتماعی می­توانند تغییرات نشانه­های جسمانی را در بین معلمان به گونه­ای معنادار (۰/۰۰۱>P) تبیین و پیش­بینی کنند. بین متغیرهای خودکارآمدی و حمایت اجتماعی با اضطراب و بی­خوابی رابطۀ منفی معناداری وجود دارد؛ بنابراین آنها می­توانند تغییرات مربوط به اضطراب و بی‌خوابی را بین معلمان به گونه‌ای معنادار(۰/۰۰۱>P)  تبیین و پیش­بینی کنند. بین متغیرهای خودکارآمدی و حمایت اجتماعی با اختلال در کارکردهای اجتماعی رابطۀ منفی وجود دارد؛ اما فقط متغیر خودکارآمدی می‌تواند اختلال در کارکردهای اجتماعی  بین معلمان را به گونه‌ای معنادار(۰/۰۵>P) تبیین و پیش­بینی کند. بین متغیرهای خودکارآمدی و حمایت اجتماعی با افسردگی رابطۀ منفی معناداری وجود دارد؛ لذا آن دو متغیر می­توانند تغییرات افسردگی بین معلمان را به گونه­ای معنادار(۰/۰۰۱>P) تبیین و پیش­بینی کنند.
نتیجه‌گیری: با به‌کارگیری شیوه­هایی برای افزایش خودکارآمدی معلمان در دورۀ تربیت معلم، فراهم نمودن حمایت اجتماعی و ارتقای وضعیت اقتصادی ـ اجتماعی ایشان در دورۀ اشتغال می­توان به ارتقای سطح سلامت روان بین آنها کمک نمود.

 

واژه‌های کلیدی: خودکارآمدی، حمایت اجتماعی، سلامت روان، معلمان
متن کامل [PDF 1040 kb]   (1573 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Nabavi S, Sohrabi F, Afrouz G, Delavar A, Hosseinian S. Predicting The Mental Health of Teachers Based on The Variables of Self-Efficacy andSocial Support . Iran J Health Educ Health Promot. 2017; 5 (2) :129-138
URL: http://journal.ihepsa.ir/article-1-680-fa.html

نبوی صادق، سهرابی فرامرز، افروز غلامعلی، دلاور علی، حسینیان سیمین. پیش بینی سلامت روان معلمان بر اساس متغیرهای خودکارآمدی و حمایت اجتماعی. آموزش بهداشت و ارتقای سلامت. 1396; 5 (2) :129-138

URL: http://journal.ihepsa.ir/article-1-680-fa.html



دوره 5، شماره 2 - ( تابستان 1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت ایران Iranian Journal of Health Education and Health Promotion
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3991